อ.ภูษิต เวชกามา วิทยากรฝึกวงหมอลำซิ่ง ท.๑ (๒๔ ก.พ.-๒ เม.ย.๕๓)

อ.ภูษิต เวชกามา วิทยากรฝึกวงหมอลำซิ่ง ท.๑ (๒๔ ก.พ.-๒ เม.ย.๕๓) ขอชมเชยว่านักดนตรีทุกคนของครูนั้นเก่งมากครับ...โคตรเทห์เลยลูก

อ.ภูษิต เวชกามา เสนอคลิปมือกลองทักษะขั้นเทพ

อ.ภูษิต เวชกามา เสนอคลิปมือกลองทักษะขั้นเทพ

อ.ภูษิต เวชกามา ลานักเรียน ท.๔ (๒)

ครูลาก่อนนะลูก ขอให้ทุกคนตั้งใจเรียนนะครับ แม่ไม่มีครูอยู่คอยดูแลและพร่ำสอนเหมือนเมื่อก่อน ก็ขอให้ทุกคนเป็นเด็กดีนะครับ ที่สำคัญที่สุดก็คือต้องเคารพและเชื่อฟังคำสั่งสอนของครูทุกท่าน ไม่มีใครที่ได้ดีเพราะการดูหมิ่นเหยียดหยามครูของตน...จำคำพูดของครูไว้ให้ดีนะครับ และอย่าลืมเป็นคนสุภาพอ่อนโยน/มีสัมมาคาระวะ ไป-ลา/มา-ไหว้ รู้จักขอบคุณ/ขอโทษ และให้อภัยผู้อื่นอยู่ทุกเมื่อนะครับ...ขอให้ทุกคนโชคดี ใครคิดถึงครูก็โทรมาคุยกับครูได้นะลูก เบอร์โทรใหม่ของครูสังเกตบนเว็บไซค์นี้นะครับ...บ้ายบาย

อ.ภูษิต เวชกามา ลานักเรียน ท.๔

เริ่มตั้งแต่ก้าวแรกเมื่อเทอม ๒/๒๕๕๑ ครูขอขอบใจนักเรียนทุกคนที่มีเจตคติที่ดีต่อครูมาโดยตลอด ครูรักและเมตตานักเรียนทุกคนทุกระดับชั้นที่ครูเคยสอนมา แต่เนื่องจากครูมีปัญหาส่วนตัวบางเรื่องที่กำลังสะสางอยู่และเกิดความไม่สบายใจนักที่ต้องทำหน้าที่ครูผู้สอนอยู่ที่ ท.๔ ครูจึงขอย้ายตัวเองไปอยู่โรงเรียนแห่งใหม่...ลาก่อนนะครับนักเรียนทุกคน ขอให้ทุกคนตั้งใจเรียน เป็นเด็กดีของพ่อ-แม่ เป็นคนดีของครู อีกทั้งเป็นผู้ใหญ่ที่ดีของสังคมและประเทศชาติสืบต่อไป หากในอดีตที่ผ่านมาครูเคยทำให้นักเรียนต้องโกรธไม่ว่าจะเป็นเรื่องใด ๆ ก็แล้วแต่ หรือแม้ว่าหากครูเคยลงโทษประการใดที่ต้องทำให้พวกเธอไม่ชอบใจ ครูต้องขอโทษย้อนหลังด้วยนะครับ เพราะในจรรยาบรรณวิชาชีพครูนั้นไม่มีครูคนไหนในโลกที่ต้องการให้ลูกศิษย์เป็นคนเลว แต่ที่ครูต้องทำเพราะครูทำตามหน้าที่เพื่ออบรมสั่งสอนให้ศิษย์เป็นคนดี/มีระเบียบวินัย บางครั้งอาจดูเกรี้ยวกราดหรือรุนแรงไปบ้างในสายตาของนักเรียนแต่ครูก็ไม่ได้มีเจตนาที่จะกลั่นแกล้ง/อาฆาตหรือต้องการให้ศิษย์ต้องบาดเจ็บทั้งกายและใจ ขอให้ศิษย์ทุกคนจงโชคดี ครูขอฝากบทกลอนให้กับนักเรียนทุกคนเพื่อเป็นข้อคิด ดังนี้ครับ.-
"ในวัยเรียนเพียรหมั่นขยันเถิด
เพื่อให้เลิศชำนาญการศึกษา
อย่ามัวเมาหลงไหลในมายา
เพราะไม่ช้ามันจะทำให้ช้ำใจ

มีเงินทองมากล้นยังจนยาก
ทุกลำบากเมื่อเงินหมดไม่สดใส
มีวิชาอยู่กับตัวกลัวอะไร
เก็บเอาไว้เลี้ยงชีพตนจนวันตาย

สักวันหนึ่งเธอจะรู้ว่าครูรัก
สักวันหนึ่งจะประจักษ์รักคิดถึง
หากวันใดเธอท้อแท้จงคำนึง
ว่าครั้งหนึ่งยังมีครูผู้อาทร"

บ้ายบาย
จาก อ.ภูษิต เวชกามา
๒๐ ก.พ.๕๓